Eerste feestdagen zonder mijn moeder
Het is inmiddels december en binnenkort staan de feestdagen voor de deur. Voor mijn gevoel is het nog midden in de zomer, vlak na het overlijden van mijn moeder. Maar in werkelijkheid is het jaar al bijna voorbij. Voor het eerst de feestdagen zonder mijn moeder. Een harde realiteit. Ik kijk behoorlijk op tegen deze periode. Ik neem jullie mee in hoe ik tegen deze periode aan kijk.
Het eerste jaar zonder mijn moeder
Het eerste jaar kent vele momenten die ik voor het eerst zonder mijn moeder zal moeten doen. Zo ook de eerste keer kerst vieren zonder mijn moeder.
De feestdagen worden bij ons thuis niet per se groots gevierd, maar wel altijd gezellig. Eén van de kerstdagen kwamen we als gezin bij elkaar. Mijn moeder versierde het huis altijd gezellig, er was meer dan genoeg eten en we speelden eindeloos spelletjes. Vooral kaartspelletjes waar we speelden voor het winnen van een klein geldbedrag in de pot.
Dit is zo een traditie die je pas bijzonder gaat vonden op het moment dat het voorgoed verandert. Dat besef komt nu keihard binnen: het wordt nooit meer zoals het was. De feestdagen zullen nooit meer zijn zoals ze waren, simpelweg omdat mijn moeder er niet meer is.
Laatste kerst met mijn moeder: kerst in onzekerheid
Vorig jaar waren de kerstdagen flink beladen. Toen waren de onderzoeken bij mijn moeder nog in volle gang, maar we wisten wel al dat ze longkanker had. Een periode vol onzekerheid. In mijn eerdere blog lees je meer over deze periode.
Ook dit jaar gaan we op een van de twee dagen bij mijn vader langs om kerst te vieren. Mijn zus of ik zullen voor het eten zorgen. En met elkaar proberen we het gezellig te maken. Maar voor ieder van ons is het een beladen moment. Een moment waarop het gemis van mijn moeder nog iets meer is dan op andere momenten. Eerlijk is eerlijk, ik zie er als een berg tegenop. Maar ik weet ook dat deze dagen weer voorbijgaan. Dat er na een beladen feestdag weer een nieuwe, gewone dag aanbreekt.
Ruimte maken voor verdriet
Dit jaar wil ik tijdens de feestdagen mezelf de ruimte geven. Ruimte laten voor het verdriet. Niet te veel verwachten en niet te veel verplichtingen. Zo zullen we het eten simpel houden en ons vooral richten op tijd doorbrengen met elkaar. Mooie herinneringen ophalen aan mijn moeder. Lachen om haar grappen en haar bijzondere uitdrukkingen en uitspraken. Op die manier is ze er tóch bij. In ons hart.
Het is heel verdrietig dat mijn moeder er niet meer is. Maar tegelijkertijd realiseer ik mij ook wat er nog wel is: mijn vader, mijn zus, mijn vriend en natuurlijk mijn lieve dochter. Voor haar wil ik dat kerst een mooie herinnering blijft. Met veel spelen, cadeautjes en lekker eten. Dit is precies zoals mijn moeder het gewild zou hebben.
Oud & Nieuw zonder mijn moeder: de symboliek van een nieuw jaar
Ook Oud & Nieuw staat weer voor de deur. Sinds onze dochter er is, vieren we dat heel rustig thuis. Kindje in bed, een goed glas wijn, wat lekkere hapjes en spelletjes. De laatste jaren deden we dat vaak met mijn ouders. Dit jaar zullen we iets vergelijkbaars doen. Uiteraard wel een beetje anders nu mijn moeder er niet bij is.
Bij Oud&Nieuw voel ik de zwaarte vooral in de symboliek. 2025 was het jaar waarin alles veranderde. Het jaar waarin mijn moeder ernstig ziek werd, waarin zij kwam te overlijden en waarin wij definitief afscheid moesten nemen van haar. 2025 was een jaar vol met verdriet. En nu laten we dat jaar achter ons.
2026 is een nieuw jaar. Een nieuw jaar zonder mijn moeder, dat zal zo blijven. Het gemis van haar zal ik ook in het nieuwe jaar meenemen. Maar tegelijkertijd voelt het ook alsof het nieuwe jaar weer ruimte mee brengt. Ruimte voor een frisse start, ruimte om weer vooruit te kijken, ruimte om het gemis van mijn moeder op mijn eigen manier mee te dragen, ruimte om weer te leven ook zonder mijn moeder.
Ja, 2026 wordt een nieuw en bijzonder jaar, op meerdere manieren.
Reflectie
De feestdagen worden weer een ‘mijlpaal’ zonder mijn moeder. Geen moment om naar uit te kijken, maar simpelweg een moment te doorstaan. Je leest in deze terugblik hoe ik de feestdagen uiteindelijk heb ervaren. Hoe gaan jullie om met zo een mijlpaal? Voel je vrij om dit te delen. En weet: je bent niet alleen ❤️
