Binnenkort is het Moederdag. De eerste Moederdag zonder mijn moeder. Alleen al die woorden opschrijven voelt confronterend. Alsof het ineens nóg echter wordt dat ze er niet meer is.
Een dag die voor zoveel mensen in het teken staat van liefde en aandacht voor hun moeder. Voor mij voelt het dit jaar vooral als een dag vol gemis. Ik merk dat ik er niet naar uitkijk. Sterker nog: het liefst zou ik deze dag gewoon overslaan. Maar zo werkt het helaas niet.
In deze blog neem ik je mee hoe ik me voorbereid op de eerste moederdag zonder mijn moeder. Mocht je in dezelfde situatie zitten als ik: ik hoop dat je herkenning vindt in deze blog. En dat je voelt dat je niet alleen bent.
Laatste Moederdag met mijn moeder
Vorig jaar mei was het de laatste moederdag die ik met mijn moeder vierde. Mijn moeder had een aantal maanden daarvoor de diagnose uitgezaaide longkanker gekregen. Hoewel we niet wisten hoe lang mijn moeder nog zou hebben, hadden we wel het vermoeden dat dit de laatste moederdag met haar zou zijn.
Tijdens het schrijven van deze blog vroeg ik me af wat we precies voor haar laatste moederdag hebben gedaan. Tot mijn verbazing kon ik het me niet meer herinneren. Ik moest het teruglezen in mijn appjes. We gingen even kort op bezoek voor koffie. Als cadeau gaven we mijn moeder een… (tromgeroffel)… rolstoel. Ja echt, een rolstoel. Het lopen met de rollator kostte haar toch best wat energie. Met de rolstoel konden wij – en haar broers, zussen en vriendinnen – haar makkelijk meenemen voor een uitje. Een heel praktisch cadeau maar niet per se een liefdevol cadeau voor Moederdag.
Achteraf denk ik: had ik maar iets liefs aan haar gegeven! Wat had het uitgemaakt als ze het cadeau maar kort zou gebruiken. Ik had bijvoorbeeld graag drie mooie hangers voor aan een ketting voor haar gekocht. Eén voor haar en voor mijn zus en ik allebei één.
Nu ze er niet meer is, kan ik haar nooit meer iets geven. Geen cadeau meer voor Moederdag. Geen verjaardagscadeau. Helemaal niets meer. Dat besef komt soms ineens keihard binnen. Dus mocht je dit lezen en jouw moeder is er nog wel: koop dat cadeau! Leg haar in de watten. Nu kan het nog. Je latere zelf zal je heel dankbaar zijn.
Rouw op Moederdag
Dit jaar is het de eerste Moederdag zonder mijn moeder. Al voelt “zonder moeder” niet helemaal juist. Ze is er niet meer, maar blijft altijd mijn moeder.
Mijn moeder is tegen die tijd elf maanden overleden. Het is voor mij geen dag om naar uit te kijken. Voor veel mensen is het een vrolijke dag. Een dag om je lieve moeder extra in het zonnetje te zetten. Op social media zal het vol staan met foto’s en odes aan moeders. En echt, ik gun het iedereen. Maar tegelijkertijd doet het pijn. Omdat ik het ook zo graag nog had gehad.
Voorbereiding op eerste Moederdag zonder moeder
Komende tijd ga ik bedenken wat ik met deze dag ga doen. En belangrijker: hoe ik me mentaal voorbereid op deze dag. In elk geval ga ik social media een paar dagen vermijden. Zodat ik niet extra met de neus op de feiten word gedrukt dat mijn moeder er deze Moederdag niet meer is.
En ik wil ruimte maken voor wat er is. Voor het verdriet. Voor het gemis. Misschien koop ik een mooie bloem. Iets kleins, iets tastbaars. Om even bewust bij haar stil te staan. Alsof ik mijn moeder op die manier wat dichterbij kan voelen. Of misschien koop ik wel een flinke bos bloemen. Zoals ik zou doen als ze er nog was geweest. Dan hoop ik dat ze de bloemen ziet vanaf de plek waar ze nu is.
Eerste Moederdag als moeder zonder moeder
Ik vergeet bijna dat het voor mij ook Moederdag is.. Dat ik zelf moeder ben van de leukste dochter van de wereld. Voor haar wil ik het een gezellige dag maken. Een dag waarop ze een mooie tekening mag geven die ze speciaal heeft gemaakt. Vroeger toen ik zelf klein was, vond ik Moederdag ook heel leuk. Zo trots als een pauw een leuk cadeautje geven aan mijn moeder en een mooi werkje maken op school. Dat trotse gevoel gun ik mijn kind ook.
Toch blijft het dubbel om er een gezellige dag van te maken terwijl ik zelf liever deze dag zou overslaan.
Reflectie
Het eerste jaar zonder mijn moeder zit vol van dit soort momenten. Vol met mijlpalen die ineens anders voelen. En Moederdag is daar één van.
Ik weet nog niet precies hoe deze dag voor mij gaat zijn. Misschien verdrietig. Misschien mooi. Waarschijnlijk allebei tegelijk. Wat ik wel weet, is dat het oké is.
Inmiddels weet ik: waar rouw is, is liefde. En die liefde voor mijn moeder draag ik elke dag met me mee. Ook op Moederdag. Júíst op Moederdag ❤️
Hoe kijk jij aan tegen Moederdag? Ga je iets doen om die dag extra aan haar te denken? Of juist niet? En hoe vier je Moederdag als je zelf ook moeder bent? Ik lees dus graag met je mee! En weet: ook op deze dag ben je niet alleen ❤️
